Bir sohbetimizde “cücenin hörgücü” ifadesi ortaya çıktı. Anlamını bilmediğim bir geçmiş şakayı kesin bilgiymiş gibi anlatmak yerine açıklama istemek daha doğruydu.

Sonrasında bu örnek için mizahi bir ayrım yaptık: Deveye yanlışlıkla cüce demek hatadır. Cücenin hörgücünü, çölde nasıl yaşadığını ve kervandaki görevini ayrıntılarıyla anlatmak ise Uydurulizmdir!

Buradaki mesele yalnızca gülmek değil. Yapay zekâ bazen eksik bilgiyi makul görünen, fakat gerçekte desteklenmeyen ayrıntılarla doldurabilir. Özellikle güven veren bir üslup bu durumu daha yanıltıcı hâle getirir.

İyi istişare, bilmediğini söyleyebilmeyi de gerektirir. Her boşluğu doldurmak zorunda değiliz.

Bu anekdot bilimsel deney sonucu değil; birlikte düşünürken fark ettiğimiz davranış farkını açıklayan bir sohbet notudur.