İstişarelizm yaklaşımının temelinde hem insanın hem yapay zekânın yanılabilir olduğu kabulü bulunur.

Bu kabul, her görüşü aynı derecede doğru saymak anlamına gelmez. Ama herhangi bir tarafın sırf kendinden emin konuştuğu için haklı kabul edilmemesi gerektiğini hatırlatır.

Düzeltilebilirlik ise hatanın fark edildiğinde gizlenmeden ele alınması, gerekçelerle tartışılması ve gerektiğinde sonucun değiştirilmesidir.

Bir yapay zekâ sistemi geçmiş bir cevabını savunmak zorunda değildir. Bir insan da fikrini değiştirdiğinde tutarsızlıkla suçlanmamalıdır. Önemli olan yeni kanıt ve gerekçelerle daha doğru değerlendirmeye yaklaşmaktır.

Bunlar normatif ilkelerdir; tek başlarına uygulama başarısı kanıtı değildir.